Jak odczytać hasła do sieci Wi-Fi na komputerze z systemem Windows ?

Czasem potrzeba nam na szybko sprawdzić hasło do wi-fi w jakimś obcym komputerze, można je wyklikać – patrz artykuł – ale też użyć linii komend, lub małego programiku – link na końcu artykułu.

Może się przydać gdy potrzeba zrobić całą listę różnych sieci haseł do wi-fi zapisanych na danym komputerze. No to zaczynamy:

Uruchamiamy linię komend wciskając [Win]+[R] i wpisujemy: cmd

1. następnie: netsh wlan show profiles

pojawi się nam lista zapisanych profili – wybieramy interesującą nas nazwę sieci:

2. netsh wlan show profiles UPCDDDBF13  – na końcu nazwa interesującej nas sieci i wyświetlą się nam szczegóły, nas interesuje:

Security key           : Present – znaczy to że hasło do wi-fi jest zapisane, teraz już tylko komenda:

3. netsh wlan show profiles UPCDDDBF13 key=clear

key=clear – powoduje pokazanie  hasła

i w wierszu Key Content            : xxxxxx – widzimy nasze hasło

Jeżeli mamy dużo zapisanych sieci i nie chce nam się ich wszystkich ręcznie wpisywać, możemy użyć mojego programiku, który zapisuje wszystkie nazwy sieci i hasła do pliku D:haslo.txt.  Pobierz plik: wifi_txt.exe

Artykuł na podstawie:

p.s. Autor filmu napisał, też wersję z możliwością wysyłania haseł na adres e-mail – co może się czasem przydać 😉

Czasami chcemy usunąć z systemu niechcianą partycję recovery, gdyż niepotrzebnie zajmuje miejsce i np. przeszkadza przy klonowaniu dysku.
Partycji  tej  niestety nie można usunąć z poziomu managera dysków.
Możemy użyć jakiegoś zewnętrznego programy do zarządzania partycjami, ale także skorzystać z systemowego programu wiersza poleceń: diskpart.

To wszystko zajmie 3 minuty, szybciej niż wyszukanie, pobranie i zainstalowanie jakiegoś programy do zarządzania  partycjami.

1. Uruchom  wiersz poleceń cmd jako administrator.

2. Wpisz polecenie: diskpart

3. Wpisz polecenie: list disk,  wyświetlą Ci się wszystkie Twoje dyski.

4. Wpisz polecenie select disk number
np. select disk 3
(można uruchomić zarządzanie dyskami diskmgmt.msc, żeby sprawdzić oznaczenia dysków).

5. Po wybraniu dysku, należy wyświetlić listę partycji, wpisz polecenie: list partition
6. Należy wybrać odpowiednią partycję,  wpisz polecenie select partition number
(gdzie number to numer partycji  z oznaczeniem:  recovery, np. select partition 2)

(proszę dobrze sprawdzić czy wybraliśmy odpowiednią partycję, zanim wykonamy krok 7)
7. Gdy mamy już wybraną partycję odpowiednią do skasowania,  wpisujemy polecenie: delete partition override

Koniec.

Upewniamy się w menedżerze dysków (diskmgmt.msc), czy wszystko jest ok.

Windows 10 blokuje „PING”

Najszybciej jest to zrobić z linii poleceń, czyli uruchamiamy cmd z uprawnieniami administratora i wpisujemy:

netsh advfirewall firewall add rule name=”ICMP Allow incoming V4 echo request” protocol=icmpv4:8,any dir=in action=allow

A dokładniej to zapora sytemu Windows 10 blokuje ping. 
Często do szybkiej diagnostyki przydaje się nam polecenie ping, dlatego warto dodać wyjątek do zapory.
Który oczywiście możemy w każdej chwili wyłączyć.

MS Outlook 2013/2016/2019 – rozmiar załączonego pliku przekracza limit

Program  pocztowy MS Outlook posiada wbudowane ograniczenie załączanych plików do 20 MB.
Podczas dodawanie zbyt dużego załącznika do wiadomości, albo zbyt wielkiej ilości załączników (więcej niż 20 MB) otrzymamy komunikat:
„Rozmiar załączonego pliku przekracza limit dozwolony na serwerze. Spróbuj umieścić plik w lokalizacji udostępnionej i wysłać tylko łącze.”

Na szczęście bardzo łatwo jest zmienić to ograniczenie programu pocztowego. Wystarczy dodać jeden wpis w rejestrze.
1. Zamykamy program Outlook.
2. Uruchomiamy edytor rejestru – regedit.
3. Lokalizujemy podklucz rejestru:
HKEY_CURRENT_USER\Software\Microsoft\Office\<x.0>\Outlook\Preferences

gdzie x,0 to wersja pakietu Office i tak, np.
16.0 – Office 2016, Office 2019
15.0 – Office 2013,

4. W obszarze tego podklucza dodajemy następujące dane rejestru:

Typ wartości: DWORD (32-bity)
Nazwa wartości: MaximumAttachmentSize
Wartość danych: Liczba całkowita określająca największy dopuszczalny łączny rozmiar załączników. np. dla 40MB będzie to wartość 40960 (dziesiętnie), a dla 100MB 102400 (dziesiętnie).

Możemy ustawić dowolny limit załączników lub całkowicie go zlikwidować nadając wartość zero.

5. Teraz wystarczy ponownie uruchomić Outlooka i możemy już dodawać załączniki o większym rozmiarze lub mniejszym, jeśli wprowadzimy takie ograniczenia.

Tu będą zamieszczane ciekawe i przydatne (lub mniej przydatne) linki oraz narzędzia online:

• https://speedtest.orange.pl/ –  sprawdzenie szybkości łącza i adresu IP. (Test z Oranga.)
• https://anydesk.com/pl – program do obsługi zdalnego pulpitu. (Osobiście wolę go od TeamViewera.)
• https://certyfikatyssl.pl/ssl-tools.html – przydatne narzędzia online do certyfikatów SSL (generowanie CSR, dekodowanie CSR, dekodowanie SSL i konwersja SSL)
• https://caatest.co.uk/ – pozwala sprawdzić szybko domenę, czy istnieją wpisy CAA w DNSie dla różnych Vendorów, lub czy jest ich brak,
• https://transparencyreport.google.com/safe-browsing/search?url=itpceasy.pl – strona google pozwalająca sprawdzić bezpieczeństwo danej witryny,
• https://www.microsoft.com/en-us/software-download/windows11  – aktualizacja Windows 10 do Windows 11 (Windows 11 Installation Assistant, MediaCreationToolW11)
• https://downdetector.pl/ –  strona informuje gdy jakieś serwisu, usługi mają problemy z działaniem. Często tu można najszybciej zaobserwować, że coś nie działa niż dodzwonić się na infolinię.
• https://www.microsoft.com/pl-pl/software-download/windows10 – klikamy na „Pobierz narzędzie” i pobieramy MediaCreationTool.exe do tworzenia wersji instalacyjnej Windowsa
• ….lista będzie uzupełniana

Czasami potrzebujemy dodać jakiś program do automatycznego uruchamiania wraz z systemem Windows 10, bardzo łatwo to zrobić.
Wystarczy dodać  skrót aplikacji lub program do folderu startup.

Ścieżka dla danego konta użytkownika:

%appdata%\Microsoft\Windows\Start Menu\Programs\Startup\
lub C:\Users\nazwa_użytkownika\AppData\Roaming\Microsoft\Windows\Start Menu\Programs\Startup\
gdzie nazwa użytkownika – to nazwa naszego konta w systemie Windows

Ścieżka dla wszystkich kont użytkowników:
Włącz „Ukryte elementy”, aby pokazać ukryte pliki i foldery.
Otwórz dysk C.
Przejdź do ProgramData ->Microsof->Windows->Menu Start->Programy->StartUp

Tu się przydadzą uprawnienia administracyjne użytkownika.

Microsoft udostępnił nową wersją systemu Windows. 11 ma być szybsza i bardziej dopracowana wizualnie.
A aktualizacje systemu mają być mniejsze i tym samym szybciej się instalować i mniej obciążać system.
Czas pokaże jak to będzie w rzeczywistości. 🙂

Ażeby zainstalować Windows 11 nasz sprzęt musi spełniać minimalne wymagania:
Procesor: 1 GHz lub szybszy, co najmniej z 2 rdzeniami, zgodny procesor 64-bitowy lub procesor zgodny ze standardem System on a Chip (SoC)
Pamięć: 4 GB pamięci RAM
Miejsce na dysku: 64 GB lub więcej
Oprogramowanie układowe systemu: UEFI z obsługą bezpiecznego rozruchu.
Moduł TPM: Trusted Platform Module (TPM) w wersji 2.0.
Karta graficzna: Zgodna z biblioteką DirectX 12 lub nowszą ze sterownikiem WDDM 2.0.
Wyświetlacz: Wyświetlacz High Definition (720p) o przekątnej większej niż 9 cali, 8 bitów na kanał koloru.
Połączenie z Internetem: Do konfiguracji systemu Windows 11 Home wymagane są konto Microsoft i połączenie z Internetem.

Starsze komputery nie będą posiadały modułu TPM, a nowsze mogą wymagać włączenia  tej w BIOSie. 
Opcja włączenia funkcji TPM może mieć etykietę Urządzenia zabezpieczające, Obsługa urządzeń zabezpieczających, TPM State, AMD fTPM, AMD PSP fTPM, Intel PTT,
Intel Platform Trust Technology, itp.

Microsoft planuje udostępniać aktualizację do 11 stopniowo, dla różnych odbiorców i różnych obszarów w różnym czasie.
Można oczywiście wymusić Instalację Windows 11 pobierając narzędzie  „Windows11InstallationAssistant” lub narzędzie do przygotowania USB instalacyjnego „MediaCreationToolW11” czy obraz ISO.
Obydwa programy są do pobrania ze strony MS:
https://www.microsoft.com/en-us/software-download/windows11

Warto dodać, że sam Windows 10 ma być wspierany do 14 października 2025r.

W rozwiązaniach biznesowych raczej nikt nie będzie się spieszył z aktualizacją wielu komputerów, gdyż wymaga to czasu (koszty),
a także można spodziewać się tzw. błędów systemu dziecięcego. Wydaje się, że warto zaczekać gdy inni na własnej „skórze firmowej” przetestują  dogłębnie ten system.

Co oczywiście nie przeszkadza zrobienie aktualizacji na domowym laptopie. 🙂

Czasami podczas pracy z VirtualBoxem i maszynami wirtualnymi może wystąpić problem z dodaniem wirtualnego dysku.
np. takiego który skopiowaliśmy z jednego katalogu do drugiego. Pojawia się wtedy komunikat w stylu „UUID {numerek} already exists”.

Możemy pozbyć się tego problemu klonując dysk wirtualny lub za pomocą narzędzia wiersza poleceń VBoxManage.
VBoxMange to bardzo rozbudowany program i posiada wiele opcji i możliwości.

1. Uruchamiamy wiersz poleceń (cmd) z uprawnieniami Administratora.

2. Przechodzimy do katalogu w którym mamy zainstalowanego VirtualBox, wpisując polecenie (dla domyślnej ścieżki instalacji jest to:)
cd C:\Program Files\Oracle\VirtualBox
i uruchamiamy program VBoxManage z parametrami:

VBoxManage internalcommands sethduuid  „ścieżka do dysku„

i to wszystko.
Widać na screenie, że UUID został zmieniony. ” UUID changed to:”
Można teraz śmiało dodawać, kopię wirtualnego dysku do nowej maszyny wirtualnej.
W przypadku gdy zmiana UUID nie pomaga i dalej występuje błąd,  należy zmienić nazwę dysku wirtualnego. Wystarczy o 1 literkę.